tulsī jo tum kahat te sañgat hī gun hoy

māñjh okhārī ramsarā ras kāhai nahi hoy

tulsi jo tum kahat te sangat hi gun hoy

manjh okhaari ramsara ras kahai nahi hoy

had had kar ke sab ga.e be-had gayā na koy

anhad ke maidān meñ rahā kabīrā soy

had had kar ke sab gae be-had gaya na koy

anhad ke maidan mein raha kabira soy

siikh vaahī ko diije jā koñ siikh sohāy

siikh na diije bāndārā ghar baniye kā jaaye

sikh wahi ko dije ja kon sikh sohay

sikh na dije bandara ghar baniye ka jaye

neh sagā soī sagā haaḌ sagā nahīñ hoy

maañ baiThī triyā jare achraj jag koñ hoy

neh saga soi saga haD saga nahin hoy

man baiThi triya jare achraj jag kon hoy

dar-dīvār darpan bha.e jit dekhūñ tit tuue

kāñkar-pāthar Thekrī bha.e aarsī mo.e

dar-diwar darpan bhae jit dekhun tit tue

kankar-pathar Thekri bhae aarsi moe

saat sovarg apvarg-sukh dharai tulā ik añg

tulai na taahi sakal mile jo sukh lo satsañg

sat sowarg apwarg-sukh dharai tula ek ang

tulai na tahi sakal mile jo sukh lo satsang

tulsī aah grrib kī kabhū na khaa.ī jaa.e

mare chaam kī saañs se saar bhasam hoh jaa.e

tulsi aah grrib ki kabhu na khai jae

mare cham ki sans se sar bhasam hoh jae

tan ujro man ko.elā bagule kā sā bhes

to señ to kaagā bhallū bāhar bhītar ek

tan ujro man koela bagule ka sa bhes

to sen to kaga bhallu bahar bhitar ek

sājan tore darashan ko tarsat huuñ din-rain

taare gintī rahat huuñ palak lage nā nain

sajan tore darashan ko tarsat hun din-rain

tare ginti rahat hun palak lage na nain

aag lagī hai briksh ko jalne laage paat

tū kyuuñ jare hai pañkhiyā pañkh haiñ tere saath

phal khaa.e us briksh ke gande kañhe paat

ab hai merā dharm ye jar jā.ūñ iihe saath

aag lagi hai briksh ko jalne lage pat

tu kyun jare hai pankhiya pankh hain tere sath

phal khae us briksh ke gande kanhe pat

ab hai mera dharm ye jar jaun ihe sath

tulsī asmay ke sakhā dhīraj dharm bivaik

sāhas shiil udārtā raam bharose ek

tulsi asmay ke sakha dhiraj dharm biwaik

sahas shil udarta ram bharose ek

jo maiñ aisā jāntī ki priit kiye dukh hoy

nagar DhanDorā pīTtī ki priit na kariyo koy

jo main aisa jaanti ki prit kiye dukh hoy

nagar DhanDora piTti ki prit na kariyo koy

tulsī aah grrib kī kabhū na khālī jaa.e

mire chaam kī saañs se saar bhasam ho jaa.e

tulsi aah grrib ki kabhu na khaali jae

mere cham ki sans se sar bhasam ho jae

rām-rām sab koī kahai Thag Thākur aur chor

binā prem rījhe nahīñ tulsī nañnad kishor

ram-ram sab koi kahai Thag Thakur aur chor

bina prem rijhe nahin tulsi nannad kishor

jā ghaT prem na sancharai so ghaT jaan masān

jaise khaal lohār kī saañs let bin parān

ja ghaT prem na sancharai so ghaT jaan masan

jaise khaal lohaar ki sans let bin paran

chhuTī na sasutā kī jhalak jhalakiyo joban añg

dvait deh do hun mile det tāftā rañg

chhuTi na sasuta ki jhalak jhalakiyo joban ang

dwait deh do hun mile det tafta rang

baañh chhuḌā.e jaat ho sunibal jaan ke moy

hirday meñ se jāoge to mard bandūgī toy

banh chhuDae jat ho sunibal jaan ke moy

hirday mein se jaoge to mard bandugi toy

rahiman dhāgā prem kā jin toḌo jhaTkāy

TuuTe se phir nā jurai jurai gāñTh paḌ jaay

rahiman dhaga prem ka jin toDo jhaTkay

TuTe se phir na jurai jurai ganTh paD jay

TukḌe-TukḌe deh hoñ tan se nikle parān

tab hoñ mukh tyāgo nahīñ piyā naam kī taan

TukDe-TukDe deh hon tan se nikle paran

tab hon mukh tyago nahin piya nam ki tan

apnī garjan boliyat kahā nihore toy

tū pyārā mo jiiv kā mo jiiv pyārā moy

apni garjan boliyat kaha nihore toy

tu pyara mo jiw ka mo jiw pyara moy

dukh meñ sumirān sab kareñ sukh meñ kare na koy

sukh meñ jo sumirān kareñ dukh kaahe ko hoy

dukh mein sumiran sab karen sukh mein kare na koy

sukh mein jo sumiran karen dukh kahe ko hoy

apnī prabhutā ko sabai bolat jhuuT banā.e

veshyā baras ghaTā vahī yogī baras baḌhā.e

apni prabhuta ko sabai bolat jhuT banae

weshya baras ghaTa wahi yogi baras baDhae

ujjal baran adhīm-gat ek charan dui dhyān

maiñ jānūñ koī bhagat hai par nipaT-kapaT kī khaan

ujjal baran adhim-gat ek charan dui dhyan

main jaanun koi bhagat hai par nipaT-kapaT ki khan

jo vā ke tan kī dasā dekhyau chāhat aap

to valī naik bilau kiyai chalī aao chup-chāp

jo wa ke tan ki dasa dekhyau chahat aap

to wali naik bilau kiyai chali aao chup-chap

chākī-chākī sab kaheñ maanī kahe na koy

maanī se jo lag rahā baal na bekā hoy

chaaki-chaaki sab kahen mani kahe na koy

mani se jo lag raha baal na beka hoy

sā.īñ sakārai jā.eñge so nain mareñge roy

bidhnā aisī rain kar ki bhor kabhū na hoy

sain sakarai jaenge so nain marenge roy

bidhna aisi rain kar ki bhor kabhu na hoy

chhoTī-moTī kāminī sab-hī bish kī bel

bairī mārai daañv dai yah maare hañsī-khel

chhoTi-moTi kaamini sab-hi bish ki bel

bairi marai danw dai yah mare hansi-khel

bechūñ khoTe daam soñ miTai jiiv kī haan

balihārī sonā kījiye jāsauñ TuuTe kaan

bechun khoTe dam son miTai jiw ki han

balihaari sona kijiye jasaun TuTe kan

are papīhā bāvre aadhī rain jin kuuk

dhīre dhīre sulagtī so tū ne diinī phūñk

are papiha bawre aadhi rain jin kuk

dhire dhire sulagti so tu ne dini phunk

vāris daatā aan bachāo nayyā paḌī mañjdhār

sā.īñ aapan dayā karau ke laage beḌā paar

waris data aan bachao nayya paDi manjdhaar

sain aapan daya karau ke lage beDa par

aalas niiñd kisāne khobai chorai khobai khāñsī

hañsī-masḳharī sādhai khobai birhan khobai daasī

aalas nind kisane khobai chorai khobai khansi

hansi-masKHari sadhai khobai birhan khobai dasi

miin kaaT jal dhoīye khaa.e adhik piyās

rahiman piit sarāhiye muue miit kī aas

min kaT jal dhoiye khae adhik piyas

rahiman pit sarahiye mue mit ki aas

bure lagat sikh ke bachan hiye bichāro aap

karvī bheshaj bin piye miTai na tan kī taap

bure lagat sikh ke bachan hiye bichaaro aap

karwi bheshaj bin piye miTai na tan ki tap

aa jā pyāre nain meñ palak Dhāñp toy luuñ

nā maiñ dekhūñ aur ko nā to koñ dekhan duuñ

aa ja pyare nain mein palak Dhanp toy lun

na main dekhun aur ko na to kon dekhan dun

dhajā pharkatī samar maañ baaje anhad nuur

yaktā hai maidān maañ pahuñchegā koī suur

dhaja pharkati samar man baje anhad nur

yakta hai maidan man pahunchega koi sur

kaañT bhay.u tan suukh ke par hai koī shvās

are da.ī le chal abhī jahāñ piyā kā baas

kanT bhayu tan sukh ke par hai koi shwas

are dai le chal abhi jahan piya ka bas

hoñ sājan jānat nahīñ piyā bichhuḌan kī saar

jiyā bichhuḌan se hai kaThin piyā bichhuḌan kī baar

hon sajan jaanat nahin piya bichhuDan ki sar

jiya bichhuDan se hai kaThin piya bichhuDan ki bar

amī halāhal madh-bhare suvet shyām ratnār

jiyat-marat jhuk-jhuk parat jih chit ik baar

ami halahal madh-bhare suwet shyam ratnar

jiyat-marat jhuk-jhuk parat jih chit ek bar

kaagā nain nikās duuñ so piyā paas le jaay

pahle darash dikhāy ke pāchhe lījiyo khaay

kaga nain nikas dun so piya pas le jay

pahle darash dikhay ke pachhe lijiyo khay

sadā bhuum gopāl kī jā meñ aTak kahā

jā ke man meñ aTak hai soī aTak rahā

sada bhum gopal ki ja mein aTak kaha

ja ke man mein aTak hai soi aTak raha

واسکھ ماتھے سل پڑے جن سکھ ہر بسرائے

واسکھ سین پہچیا بھلی جو رام کہت دن جائے

پردیسی کی پریت کو سب کو مل للچائے

اوگن وامیں ایک ہے رہے نہ سنگ لیجائے

روکھی سوکھی کھائے کے ٹھنڈا پانی پی

دیکھ پرائی چو پری جن للچاؤ جی

امی پیاوے مان بن رحمن موئی نہ سوہائے

مان سہت مربو بھلو بربس دے بولائے

چمپا توہ میں تین گُن رنگ روپ اور باس

اوگن توہ میں کون ہے بھنور نہ بیٹھے پاس

سونا کہے سنار سے کہ اتم میری ذات

کارے منہ کی گھونگھچی تلے ہمارے ساتھ؟

لالن کے ہم لال ہیں اور لال ہی ہمرو رنگ

کریا منہ جب سے بھیو تلے نیچ کے سنگ

کاگا سب تن کھائیو چن چن کھائیو ماس

دو نینا متی کھائیو کہ پیا ملن کی آس

پھُلہیں پھر ہیں نہ بیت

یدہپی سدھا برسہیں جلدھ

مورکھ ہردے نہ چیت

جوگُر وملہیں برنچ شیو

سانچے کوئی نہ پتیجئے جھوٹے جگ پتیائے

گلی گلی گورس پھرے مدیرا بیٹھ بکائے

فرزی شاہ نہ ہوسکے گت ٹیڑھی تاثیر

رحمن سیدھی چال سے پیادا ہوت وزیر